Beestenbende
Op Bonaire leven onwijs veel verschillende 'tropische' dieren en kleine beestjes. Soms lukt het me om hier het een en ander van vast te leggen, maar meestal is de gemiddelde bewegingssnelheid van deze eyecatchers te hoog om ze met mijn camera bij te houden... Jammer. Toch 3 plaatjes voor jullie kunnen schieten.
Scharen in een schelp?
Volgens mij is deze krab verdwaald, of hij wilde graag uniek zijn met zijn huisje. Ik vond het in ieder geval wel een leuk gezicht en dus verdiende deze "schaar + schelp" een plekje op mijn weblog.
Flamingo's
Het heeft even geduurd, maar heb nu dan toch echt flamingo's gespot :D
Moest ook eigenlijk wel, aangezien alles hier naar de Flamingo is vernoemd. (Divi Flamingo, Flamingo Airport, Flamingo Information, Communication & Technology, Flamingo Bookstore (waar ze overigens geen boeken verkopen:P), enz.)
Ze zijn zelfs met kiezelsteentjes in de straten verwerkt!
Moest ook eigenlijk wel, aangezien alles hier naar de Flamingo is vernoemd. (Divi Flamingo, Flamingo Airport, Flamingo Information, Communication & Technology, Flamingo Bookstore (waar ze overigens geen boeken verkopen:P), enz.)
Ze zijn zelfs met kiezelsteentjes in de straten verwerkt!
Schorpioen in huis
Kom je 's avonds thuis na het werken + stappen, wil je eigenlijk maar 1 ding, slapen. Loopt er gewoon een schorpioen in huis! Met het vriendelijke verzoek van m'n huisgenootje of ik hem 'even' wil vangen. Het is dat het niet zo'n grote is, maar oppakken daar begin ik niet aan.
Dus heb ik er een glas overheen gezet. Toen vond ik het eigenlijk wel een fascinerend beestje en wilde ik er natuurlijk een foto van maken. Glas er weer af, foto gemaakt, glas er weer op. En ja, euh, wat nu? "Je moet 'm maar buiten zetten" werd er gezegd. En 'm over een uur weer onder je bed hebben zeker. Uiteindelijk heb ik 'm vermoord en daarna buiten gezet :P
Dus heb ik er een glas overheen gezet. Toen vond ik het eigenlijk wel een fascinerend beestje en wilde ik er natuurlijk een foto van maken. Glas er weer af, foto gemaakt, glas er weer op. En ja, euh, wat nu? "Je moet 'm maar buiten zetten" werd er gezegd. En 'm over een uur weer onder je bed hebben zeker. Uiteindelijk heb ik 'm vermoord en daarna buiten gezet :P
Op de top bij Seru Largu
De Seru Largu is een 123 meter hoge heuvel. Op de top staat een groot kruis dat dient als herkenningsteken. Vanaf de top heb je uitzicht over bijna heel Bonaire, de Caribische Zee en Klein Bonaire, het onbewoonde eilandje voor de kust van Bonaire. Je hebt ook een goed zicht op Kralendijk en de plaatsen Saliña, Nikiboko en Antriol.
Volgens de lokale bevolking is dit de beste plek om een "Green Flash" te zien. Niemand weet of het waar is maar het schijnt een fenomeen te zijn tijdens de zonsondergang, waarbij een deel van de zon voor een paar seconden van kleur verandert. Het wordt waargenomen als een groene flits, vandaar de naam.
(http://www.de-antillen.nl/main.php?id=1:932)
Volgens de lokale bevolking is dit de beste plek om een "Green Flash" te zien. Niemand weet of het waar is maar het schijnt een fenomeen te zijn tijdens de zonsondergang, waarbij een deel van de zon voor een paar seconden van kleur verandert. Het wordt waargenomen als een groene flits, vandaar de naam.
(http://www.de-antillen.nl/main.php?id=1:932)
Strike your Maria pose
Zoek de verschillen.
Ik zal een handje helpen: v.l.n.r. Denise, Maria en Kristel.
Ik zal een handje helpen: v.l.n.r. Denise, Maria en Kristel.
Uitzicht vanaf Seru Largu
Wonen op Bonaire is zo gek nog niet, er zijn schitterende huizen te vinden op vaak fantastische locaties.
Uitzicht vanaf Seru Largu
Hoef hier weinig over te zeggen denk ik, echt zo'n mooi uitzicht met in de verte Klein Bonaire.
Paaltje!
Het hoogste punt op Seru Largu en ja, ik zou geen Denise heten als ik daar niet even op zou willen staan. Zo gezegd zo gedaan, Norman heeft er een leuke foto van gemaakt, zie hier, het resultaat!
Werken bij restaurant Bambu
Nu ik ruim een maand op Bonaire verblijf, vond ik het wel eens tijd worden om eens wat meer van mijn werkomgeving te laten zien. (met tekst en uitleg natuurlijk) Iedereen weet nu wel dat ik in de bediening sta van een restaurant, maar wat houdt het werkelijk in om bij Bambu te werken.
Hier volgen enkele foto's met ieder een eigen verhaal --->
Hier volgen enkele foto's met ieder een eigen verhaal --->
De locatie...
Deze foto is genomen vanuit de voorkant van het restaurant. We liggen om exact te zijn "ons terras, de weg en een stoep ver" verwijderd van de zee. Echt schitterend.
Om niet alles zo ideaal te laten klinken, stel dat ik m'n camera 45 graden meer naar links had gedraaid, dan zou je de containeropslag voor de vrachtschepen zien liggen, maar daar heb je weinig last van. Zeg nou zelf, wie wil er nou niet zo dicht aan de waterkant dineren...
Om niet alles zo ideaal te laten klinken, stel dat ik m'n camera 45 graden meer naar links had gedraaid, dan zou je de containeropslag voor de vrachtschepen zien liggen, maar daar heb je weinig last van. Zeg nou zelf, wie wil er nou niet zo dicht aan de waterkant dineren...
What a catch!
v.l.n.r. Okke, Jean en Daphne.
's Middags werden we 'even afgeleid' door deze vis die werd binnengebracht. Kijk de keuken groots zijn met deze joekel van een tonijn.
's Middags werden we 'even afgeleid' door deze vis die werd binnengebracht. Kijk de keuken groots zijn met deze joekel van een tonijn.
Et voila, onze tuna!
Speciaal voor de foto hebben ze hun nette koksjassen aangetrokken. (Dat is normaal veel te warm om in te werken, alleen met speciale gelegenheden willen ze zich daar wel overheen zetten)
Tegen het einde van de avond heeft Jean de tonijn helemaal schoongemaakt en geportioneerd, hij maakt er werkelijk de heerlijkste gerechten van.
Tegen het einde van de avond heeft Jean de tonijn helemaal schoongemaakt en geportioneerd, hij maakt er werkelijk de heerlijkste gerechten van.
Working behind "the Bambu Bar"
It's me behind the bar! Het werken achter de bar is redelijk zwaar, je moet ontzettend veel tegelijk kunnen doen en doorhebben waar je prioriteiten liggen. In feite ben je verantwoordelijk voor de drankjes, je collega's op de vloer nemen de drankjes op en jij maakt en zet ze klaar. Maar als het belletje van de keuken gaat moet je zo snel mogelijk bij het luik zijn om het eten naar de juiste tafel te brengen en uit te serveren. Ondertussen ben je ook nog hoofdverantwoordelijke voor de kassa en ben jij dus de aangewezen persoon om de rekeningen te sluiten. Eventuele kassaverschillen worden dus ook op jou verhaald. Verder moet je er nog voor zorgen dat de bordjes voor broodjes steeds voor het pakken staan en schaaltjes met olijven genoeg op voorraad staan.
Ja, ja, in theorie is het allemaal wel te doen, maar in de praktijk wil het nog wel eens een beetje hectisch zijn...
Ja, ja, in theorie is het allemaal wel te doen, maar in de praktijk wil het nog wel eens een beetje hectisch zijn...
Bambu @ 15.00 uur
Een werkdag begint inprincipe altijd om 15.00 's middags voor de bediening (keuken start om 14.00). Het restaurant is dan nog volledig leeg en de luiken zijn nog gesloten. Deze dienen met 14 !!! verschillende sleutels van hun sloten te worden ontdaan en geopend. Het hele restaurant wordt geveegd en gedweild om vervolgens alle tafels en stoelen goed op te stellen.
De tafels worden gedekt, servetten gevouwen, en de laatste dingen voorbereid.
Meestal is het dan tijd voor het eten, we eten erg lekker op het werk, laat dat maar aan de keuken over! Na een sterke bak koffie is het tijd om ons om te kleden en de kaarsjes, lampjes en overige bronnen van licht aan te doen.
De tafels worden gedekt, servetten gevouwen, en de laatste dingen voorbereid.
Meestal is het dan tijd voor het eten, we eten erg lekker op het werk, laat dat maar aan de keuken over! Na een sterke bak koffie is het tijd om ons om te kleden en de kaarsjes, lampjes en overige bronnen van licht aan te doen.
Auto's op Bonaire
Het leek me leuk om even een berichtje te plaatsen specifiek over 1 onderwerp, namelijk auto's... Je weet wel, van die vervoersmiddelen op 4 wielen die je overal heen 'kunnen' brengen. Erg handig als je hoog op een berg woont.
Vanaf de eerste dag dat ik op de berg woon had ik met mn huisgenoten de beschikking over een redelijk beschadigde, maar goed rijdende suzuki vitara, leuke auto'tjes.
Er zat zelfs een reserve wiel in de achterbak, niet dat je er wat aan zou hebben, zonder velg en wetende dat het lek was.. Snel gedumpt dus:P
Helaas heeft een van mn huisgenoten een klein ongelukje gehad met ons pronkstukje, dus moest ie naar de garage, waar die tot op de dag van vandaag nog steeds staat. Onder het motto: wat vandaag niet komt, komt morgen wel. (En dat elke dag opnieuw natuurlijk :P)
Niet getreurd, er kwam een 'leenauto' via, via, via. Leuke bak weer, we bleven nu tenminste droog met een regenbui. Jammer alleen dat we om de 300 meter stil kwamen te staan. Kijk de berg af kan je ook zonder moter, gewoon rollen, maar de berg op is een ander verhaal! Geweldig.
Starten, rijden, uitrollen.... Opnieuw starten, rijden, uitrollen... Opnieuw sta... enz :P
Oke dit was geen optie meer, maar auto 3 diende zich aan!
We hoefden alleen de ruitenwisser maar te vervangen werd ons verteld, zo gezegd zo gedaan. Wij helemaal blij, we waren weer onafhankelijk als nooit tevoren! Juich niet te vroeg..
De hoek nog niet om of, pff, stil. Wij de eigenaren bellen, niet duidelijk meer of we nu lachten of huilden. Bleek de accu gewoon los door de moterkap te bewegen, dus die had zijn eigen weg gekozen. Klusje van niks, accu weer vast, even wat motertechnische uitleg gehad en niet onbelangrijk, de plaats van 'de tang' in de auto. Een onmisbaar stuk gereedschap op de Antillen, zeker in het verkeer;)
Bijna op de berg, in de mood of going home, prrt, stil. Neeeee! Wat NU weer? Kwartier bezig geweest de moterkap open te krijgen (twas donker) en jahoor, nu de accukabel losgeschoten:D
Ach ja, moet te repareren zijn toch, ik heb een tenslotte een tang! Viel toch beetje tegen in het donker, maar heb de kabel met mn blote handen en een ijzerdraadje weer op zijn/haar pool weten vast te snoeren en geloof het of niet, maar we zijn er mee thuis gekomen:D
Volgende dag, ben er kort over, durf het bijna niet zwart op wit te zetten, vooruit dan. (lekke band) Zo, dat is er ook weer uit.
Paar dagen ging het oke, maar 1 tip, vergeet de lichten niet uit te doen als je even boodschappen moet doen. Terug bij de auto, F*CK, accu leeg...
Half uur in de auto gewacht met starten en toen? Motergeluid! Ben nog nooit zo blij geweest bij het horen van een startende automoter, heeeerlijk gevoel.
Laatste wat ik nu van de auto heb vernomen is dat de koppeling eruit ligt en we weeeer vervoerloos zijn...
Leve de taxi, bus en buurman!
Vanaf de eerste dag dat ik op de berg woon had ik met mn huisgenoten de beschikking over een redelijk beschadigde, maar goed rijdende suzuki vitara, leuke auto'tjes.
Er zat zelfs een reserve wiel in de achterbak, niet dat je er wat aan zou hebben, zonder velg en wetende dat het lek was.. Snel gedumpt dus:P
Helaas heeft een van mn huisgenoten een klein ongelukje gehad met ons pronkstukje, dus moest ie naar de garage, waar die tot op de dag van vandaag nog steeds staat. Onder het motto: wat vandaag niet komt, komt morgen wel. (En dat elke dag opnieuw natuurlijk :P)
Niet getreurd, er kwam een 'leenauto' via, via, via. Leuke bak weer, we bleven nu tenminste droog met een regenbui. Jammer alleen dat we om de 300 meter stil kwamen te staan. Kijk de berg af kan je ook zonder moter, gewoon rollen, maar de berg op is een ander verhaal! Geweldig.
Starten, rijden, uitrollen.... Opnieuw starten, rijden, uitrollen... Opnieuw sta... enz :P
Oke dit was geen optie meer, maar auto 3 diende zich aan!
We hoefden alleen de ruitenwisser maar te vervangen werd ons verteld, zo gezegd zo gedaan. Wij helemaal blij, we waren weer onafhankelijk als nooit tevoren! Juich niet te vroeg..
De hoek nog niet om of, pff, stil. Wij de eigenaren bellen, niet duidelijk meer of we nu lachten of huilden. Bleek de accu gewoon los door de moterkap te bewegen, dus die had zijn eigen weg gekozen. Klusje van niks, accu weer vast, even wat motertechnische uitleg gehad en niet onbelangrijk, de plaats van 'de tang' in de auto. Een onmisbaar stuk gereedschap op de Antillen, zeker in het verkeer;)
Bijna op de berg, in de mood of going home, prrt, stil. Neeeee! Wat NU weer? Kwartier bezig geweest de moterkap open te krijgen (twas donker) en jahoor, nu de accukabel losgeschoten:D
Ach ja, moet te repareren zijn toch, ik heb een tenslotte een tang! Viel toch beetje tegen in het donker, maar heb de kabel met mn blote handen en een ijzerdraadje weer op zijn/haar pool weten vast te snoeren en geloof het of niet, maar we zijn er mee thuis gekomen:D
Volgende dag, ben er kort over, durf het bijna niet zwart op wit te zetten, vooruit dan. (lekke band) Zo, dat is er ook weer uit.
Paar dagen ging het oke, maar 1 tip, vergeet de lichten niet uit te doen als je even boodschappen moet doen. Terug bij de auto, F*CK, accu leeg...
Half uur in de auto gewacht met starten en toen? Motergeluid! Ben nog nooit zo blij geweest bij het horen van een startende automoter, heeeerlijk gevoel.
Laatste wat ik nu van de auto heb vernomen is dat de koppeling eruit ligt en we weeeer vervoerloos zijn...
Leve de taxi, bus en buurman!
Abonneren op:
Posts (Atom)